Over dit project

Handle with Care, ontwerpers openbare ruimte kreeg in 2006 opdracht om de buitenruimte te ontwerpen voor Bataviastad fase 2a.
Inmiddels is de openbare ruimte in fase 1 opnieuw aangelegd en is ook fase 3 gerealiseerd. Uniek is dat ook Bataviastad fase 3 een nominatie heeft gekregen voor de NRW jaarprijs 2010.

Iedere fase heeft een duidelijke aansluiting op de gerealiseerde architectuur grenzend aan de openbare ruimte. Zo heeft fase 1 de sfeer van een echt vissersdorp en is er in fase 2 gekozen voor het hofjes gevoel. Fase 3 heeft, net als de architectuur, de uitstraling van een echte Spaanse modestraat.

Op de kruisingen tussen de drie fases is gekozen voor een aantrekkelijk oriëntatiepunt. Ieder oriëntatiepunt is passend in de sfeer van het gebied waarin het gelegen is. In fase 1 is dat een waterbron, in fase 2 een grote potvis van graniet en in fase 3 een bronzen jurk van 2,5 meter hoog.

De kracht van de walvis
De walvis is vormgegeven als een levende vis. Zij is een getuige van een andere wereld, een wereld die eindeloos weids en diep is. In het dagelijks leven vergeten mensen soms de enorme gevarieerdheid van het leven met zoveel bewustzijnsniveaus. De Potvis herinnert ons aan de oerkracht van het leven. Zij maakt met haar grootsheid de mensen weer bescheiden. Door de potvis verbreden de bezoekers hun horizon, voelen de roep van de zee en de mysterie van het leven.

Spelen en zingen
Uit het neusgat van de potvis spuit water als dit geactiveerd wordt d.m.v. een voetpomp. Deze handeling brengt de walvis tot leven. Het jong begint te zingen en roept zijn moeder als er een bezoeker langs loopt. Door dit indringende geluid komt de realiteit van de onderwaterwereld heel dichtbij.

Materialisering
De potvis is gehouwen uit een stuk graniet uit de bergen in China. Het is een grijze graniet die op sommige delen van de vis gepoleist is. Zij is 7,5 meter lang, drie weken per boot met haar jong uit China gereisd en met speciaal transport van Rotterdam naar de steenhouwer in Echt gebracht en daarvandaan naar Lelystad. Twee kranen met speciaal voor dit gewicht, gemaakte draagbanden waren nodig om haar in het hofje neer te leggen.

Gedicht
Je leidt je eigen leven in de wereldzeeën, reizend langs oeroude wegen.

Alleen jij, walvis, kent het mysterie van de diepzee. In de koude diepte leef je, jaag je en eet je als een vis.

Aan de oppervlakte adem je als een mens, zing je als een mens.

Als ik aan je denk, ademen we samen.

In mijn gedachten reizen we samen door de diepte van ons weten.

Walvis, neem me met je mee.